Taking sides
From Economist.com

Many came to hear him speak. Thousands more protesters gathered in the streets outside, chanting “Allah-u Akbar” and “death to the dictator”. They had come to show their support for Mr Mousavi who, along with Mehdi Karroubi, another defeated candidate, was also in attendance. Video footage, apparently showing the crowds outside the university, wearing the green that has become the symbol of Mr Mousavi’s campaign, was quickly posted on the internet. Members of the baseej, the thuggish Islamic militia, whose members have supported Mr Ahmadinejad with their voices and their batons, were out in force too. The police used tear gas to disperse the protesters.
Some had hoped this could be a defining moment in the protests against the election results. But the sermon offered few surprises. Mr Rafsanjani held back from criticising by name Ayatollah Ali Khamenei, the supreme leader, or Mr Ahmadinejad. This came as a disappointment to those hoping for a more explicit challenge to the regime.
Mr Rafsanjani did, however, cast further doubts on the election results and went on to describe the situation in Iran as a crisis. He echoed Mr Mousavi’s appeals for the release of those protesters who have been arrested and called for the media to be allowed to operate freely. He warned that people had lost their faith in the regime and argued that the government had to regain the trust and consent of the people. He signed off by stressing that all Iranians are part of the same family and must remain friends and allies.
Mr Rafsanjani avoided sounding too confrontational but there was enough in his speech to worry Mr Khamenei and Mr Ahmadinejad. Unlike Mr Khamenei’s speech at Friday prayers a month ago, Mr Rafsanjani’s address was not broadcast on state television though it did go out on radio. That it was not shown on television (as Friday prayers usually are) suggests that the government is still nervous about the aftermath of the contentious election. Opposition rallies have largely died down since July 9th but on Friday protesters turned out in their thousands despite warnings from the authorities not to use the occasion as “an arena for undesirable scenes”. This reinforces the depth of anger felt by Iranians about the election and all that has followed.
Mr Ahmadinejad was notably absent at the Friday prayers. He was meant to be in Egypt this week for a meeting of the non-aligned movement but sent his foreign minister, Manouchehr Mottaki, in his place. His decision not to attend suggests that he is still anxious about Iran’s unstable politics.
The fissures at the top of the Islamic regime show no signs of healing. With more senior clerical figures coming out in support of Mr Mousavi, the ruling elite is looking increasingly divided between the clerics and the military. The criticism from clerics is particularly galling for Mr Khamenei who has always felt insecure about his religious credentials. The Revolutionary Guard has stuck by Mr Khamenei and Mr Ahmadinejad so far.
This month has seen the execution of 13 or 14 members of Jundullah, a Sunni group, in south-east Iran and of 20 people accused of drug trafficking. The executions are a reminder of the power the regime is prepared to wield against its enemies. The authorities may well be hoping to create an atmosphere fear in the Islamic republic that will dissuade Iranians from protesting any more about the elections. So far, it does not seem to be working.
Iran's political fissures
دانشگاه تهران در 17 ژولای برای شنیدن سخنرانی آقای اکبرهاشمی رفسنجانی مهیا شده بود .این اولین ایراد سخنرانی وی بعد از وقایع انتخابات ریاست جمهوری بود .آقای رفسنجانی خود را بعنوران قدرتمند ترین حامی آقای موسوی و مخالف اصلی آقای احمدی نژاد نشان داده بود .
بسیاری آمده بودند تا سخنان او را بشنوند . هزاران نفر از معترضین در خیابان های بیرون از دانشگاه گرد آمده بودند و شعار الله اکبر و مرک بر دیکتاتور را سر میدادند . آنها آمده بودند تا حمایت خود را از آقای موسوی و همینطور آقای کروبی دیگر کاندیدا، که آنها هم در این گردهم آیی حضور داشتند نشان دهند . تصاویر ویدئویی که خیابان های اطراف دانشگاه را نمایش می داد و پوشش های سبز که سمبل انتخاباتی آقای موسوی شده بود به سرعت در اینترنت منتشر شد .اعضای بسیجی ، لباس شخصی ها و اندسته افرادی که از آقای احمدی نژاد حمایت می کردند با صدای خود و با باتون هایشان در آنجا اعمال فشار می کردند .پلیش برای متفرق کردن معترضین گاز اشک آور شلیک کرده بود.
برخی انتظار داشتند این فرصت دفاعی باشد از معترضین به نتیجه انتخابات . اما این سخنرانی چند نتیجه غیر منتظره به همراه داشت .آقای رفسنجانی از مورد انتقاد دادن نام هایی همچون آقای علی خامنه ای رهبر نظام یا آقای احمدی نژاد اجتناب کرد .و این برای کسانی که بروز شکاف بیشتر در نظام را آرزو می کردند نا امید کننده بود .
آقای رفسنجانی ابهامات بیشتری را بر نتایج انتخابات وارد دانست و قصد داشت تا اوضاع حاکم بر کشور را بحرانی توصیف کند .او بر درخواست آفای موسوی مبتنی بر آزادی آندسته از معترضینی که دستگیر شده بودند تاکید کرد و خواست که به رسانه ها اجازه داده شود تا آزادانه فعالیت کنند . او اخطار داد که مردم اعتمادشان را به نظام از دست داده اند و معتقد است که دولت باید مجددا رضایت و اعتماد انها را به دست آورد .او همینطور خاطرنشان کرد نگرانی خود را ازاینکه همه ایرانیان عضوی از یک خانواده هستند و باید یکپارچگی و اتحاد بین آنها حفظ شود .
آقای رفسنجانی از مقابله جدی احتراز کرد اما صحبت های او به اندازه کافی برای آقای خامنه ای و
آقای احمدی نژاد نگران کننده بود . بر خلاف خطابه اقای خامنه ای در ماه گذشته در نماز جمعه ، خطابه آقای رفسنجانی از طریق تلویزیون بصورت زنده پخش نشد هر چند از طریق رادیو پخش شد . عدم نمایش آن از طریق تلویزیون ( در حالیکه نماز جمعه همیشه پخش می شود ) حاکی از این است که دولت هنوز در رابطه با عواقب بعدی پیرامون انتخابات نگران است . تجمعات اعتراضی که تعدادی از آنها از 9 جولای درگذشته بودند اما در جمعه هزاران نفر از معترضین علیرغم هشدارهای از مقامات دولتی را به عدم استفاده از این مناسبت به عنوان "یک عرصه برای صحنه های نامطلوب " نمایش دادند . این باغث تقویت عمق خشمی بود که ایرانیان در مورد انتخابات احساس کردند و هر آنچه که به دنبال داشت .
آقای احمدی نژاد غایب برجسته نماز جمعه بود و این بدان معنی بود که او باید این هفته در کنفرانس جنبش عدم تعهد در مصر حضور داشته باشد اما او وزیر امور خارجه اش ، منوچهر متکی، را به این کنفرانس فرستاد . این تصمیم او مبنی بر عدم حضور او در این کنفرانس بخاطر نگرانی بابت بی ثباتی سیاسی در ایران بوده است .
در شکاف ایجاد شده در راس نظام اسلامی هیچ نشانه ای از بهبود نیست . همراه با شخصیت های ارشد روحانی که در حمایت از آقای موسوی ظاهر شده اند، نخبگان حاکم به نظر می رسد بطور فزاینده بین نظامیان و روحانیون تقسیم شده است . انتقاد از روحانیت بویژه آقای خامنه ای کسی که همیشه در مورد اختیارات رهبری خود احساس ناامنی می کرده است آتشین است . سپاه پاسداران توسط آقای خامنه ای و اقای احمدی نژاد تا کنون درگیر بوده است .
در این ماه 13 یا 14 نفر از اعضای جندالله گروهی سنی در جنوب شرقی ایران و 20 نفر از قاچاقچیان مواد مخدر اعدم شدند . اعدام ها قدرت نظام برای آمادگی برای مقابله با دشمن را نمایش می دهد . قدرتمندان می خوهاند فضایی از رعب و وحشت را در جمهوری اسلامی بوجود آورند تا ایرانی ها را از هر گونه اعتراض منصرف کنند . تا اکنون که به نظر نمی رسد مثمر ثمر بوده باشد .